A. Efes açısından her ne kadar pek şans kalmamıştı desekde G.Saray MP için de bu maç ölüm kalım maçı değildi. Son hafta Olympiakos deplasmanından galibiyet çıkarmak yeterli olacaktı yeni bir tarih yazmaya. Ancak G.Saray açısından kritik bir notkaydı bu akşam. İstanbul ekiplerine karşı bu sezon Cumhurbaşkanlığı Kupası’ndaki Fenerbahçe Ülker galibiyetinden sonra oynanan 5 maçta da sahadan boynu bükük ayrılmışlardı (2 A. Efes, 2 Beşiktaş M. ve 1 F.Bahçe Ülker mağlubiyeti). Bireysel olarak ve harcanan paralar açısından bakıldığında A. Efesli oyuncular ağır basıyor gibi görünsede savunma anlayışı ve takım olma faktörü göz önüne alındığında ibre Galatasaray MP’den yana oluyordu. Bir de buna bu sezon Euroleague’in en iyi seyirci performansı eklenince galibiyet sarı kırmızılı takıma daha yakın bir ihtimal olarak görülüyordu.

Maçın başlamasıyla beraber G.Saray MP her zamanki gibi Göksenin’le rakibin kısalarına baskı yaparak topu rahat getirip ilk pası kolay yapmalarına engel olmayı amaçlamıştı Oktay Hoca. Bunda da çok etkili olundu.  Kolay ve rahat hücum edemeyen A. Efes olabildiğince içerden oynamaya çalıştı. Geniş ve kuvvetli uzunlarının avantajından yararlanmaya çalıştı.Zaman zmana da bunda başarılı oldular. Andriç standart bir 5 numara değil, fiziki dezavantajını süratyle gidermeye çalışıyor, ancak Efes’teki gibi sizelı oyuncualra karşı da savunmada çok zorlanıyor. Buna rağmen 15 sayı ve 7 reboundluk önemli bir performans gösterdi bu akşam.

Hücumda sayı üretmekte zorlanan lacivert beyazlılı ekip de devreye Vujacic girdi ve takımını oyunda tutmayı başardı. G.Saray MP’de ise potaya gidilen her topta sayı bulunurken dış atışlarda da maça yüksek isabetle başlanınca oyunun kontrolü hep kendilerinde kaldı. İlk periyot 7 sayılık G.Saray MP üstünlüğüyle geçildi. İkinci periyot bir ara fark 15 sayıya kadar çıktı. A. Efes’te biraz “Eleniyoruz” stresi vardı saırım. Fark 15 unca Ufuk Hoca müdahale etti ve belki de bu maçın son şansları olduğunu bir kez daha hatırlattı takımına. Devrenin son 5 dakikasında Efes insanüst bir savunma yaptı ve G.Saray MP’ye fazla sayı yapma şansı vermedi. Özellikle savunmada yaptıkları perde sonrası değişimlerde büyük oranda başarı yakaladılar. Fiziki avantajlarını çok iyi kullandılar.Ve devre biterken fark 7′ye inmişti 39-32.

Burda G.saray MP’ın ulatığı 39 sayısı ciddi bir başarıydı. maçlarını genelde 70 sayının altında tamalayan bir takım için ilk devrede 39 sayı üretmek işlerin iyiy gideceğininbir sinyaliydi. Diğer taraftan yenen 32 sayı da işlerin gayet yolunda gittiğinin önemli bir göstergesiydi.

İkinci yarının başında takım yine sayı üretmekte sıkıntı çekti. Ancak savunmada işler yolunda gidiyordu. Efes farkı son periyoda girerken 5 sayıya indirmeyi başardı. Ancak son periyota çok iyibaşladı G.Saray MP. Önce Ender’in üçlüğü sonra Shipp’in turnikesi farkı 10 sayıya çekti ve oyunun geri kalan kısmı da 6 sayı – 10 sayı aralığında devam etti. Ve Galatasaray MP, rakibi Olympiakos’un CSKA deplasmanında fark yediği haftada Türkiye Beko Basketbol Ligi lideri Anadolu Efes’i rahat bir skorla geçerek umutlarını son haftaya taşıdı. Jaka Lakoviç kritik anlarda ürettiği sayıların yanısıra hala en önemli anlarda hücumda kritik top kayıpları yapmaay devam ediyor. uzun süredir suskun olan Shumpert bugün biraz kıpırdadı. Yunanistan’da Shumpert’a çok ihtiyacımız olacak.

Maçta dikkat çeken en önemli şey belki de taraftarın katkısıydı. Tribünlerde hiiç boş yer yoktu. Salon yükünü almış tamamen dolmuştu. Maç boyu top G.Saray’dayken tezahüratlarla destek olundu, top A. Efes’teyken de ıslıklarla rakibin konsantrasyonu bozulmaya çalışıldı. G.Saray MP ve seyircisi kesinlikle Euroleague’e önemli bir renk kattı ve bundan sonraki yıllarda da yer alma yolunda A lisansını hak ettiğini bir kez daha gösterdi. Seyirci galibiyet coşkusunu hakettiği şekilde kutladı ancak değinmek istediğim bir nokta var. Bu haftasonu futbolda oynanacak olan Beşiktaş derbisi öncesi basketbol seyircisinin Beşiktaş’a küfürlü tezahüratlarda bulunması bence gecenin güzelliğini bozan tek lekeydi. Basketbolda zafer kazanılmış bir gecede şarkılar söyleyim eğlenmek varken insanların futboldaki rakiplerine küfürler etmesini malesef anlmakta güçlük çekiyorum.

Güzelliklere dönecek olursak ilk kez katıldığı Euroleague’de ilk kez geldiği Top 16 aşamasında Galatasaray Medical Park’ın iç sahada oynadığı 3 maçtan da zaferle ayrılması gerçetekn takdirir hak eden bir başarı. Özellikle de Euroleague’in yaşayana efsaneleri sayılabilecek olan 3 büyük takımı, Olympiakos’u, CSKA Moskova’yı ve Anadolu Efes’i Abdi İpekçi’den boynu bükük göndermek son derece önemli bir başarı. Umarım bu taraftar bu sezon Abdi İpekçi’de Euroleague maçı seyretmeye devam eder. Bunun için gerekense haftaya Yunanistan’dan çıkarılacak bir galibiyet. Burda takımın kendini mutlaka galibiyete şartlandırması gerekiyor. eğer tek sayılık mağlubiyet de yeter bize düşüncesi ile hareket edilirse sıkıntı büyük olabilir.

Olympiakos eski gücünde değil. İstanbul’da çok daha kolay kazanabilecekken uzatmaya kalmış ve yarım bsketle kazanmayı başarmıştı G.Saray MP. Ben sezonun başından beri her fuırsatta bu takımın ilerleyen haftalarda daha iyi performans göstereceğine inandığımı söylemiştim. Takımın zaman içinde EL tecrübesini kazanıp ilk heyecanı yavaş yavaş atacağına inanmıştım. Beklediğim gibi de oldu. Maç kazandıkça takımın kendine güveni de arttı. İçerde alınmış bu 3 galibiyet özellikle CSKA’ya karşı alınan galibiyet takımda moralleri üst seviyeye çekmişti. Olympiakos deplasmanından zafer çıkarmak zor değil. Eski güçlerinde değiller. Tek sıkıntı rakibin de etkili bir seyircisinin olması.

Siena ve Barcelona deplasmanlarında kötü performans sergilemişti G.Saraylı basketbolcular. Ancak diğer maçalrda oyundan ve skordan kopmamayı başarmış ve son ana kadar son topa kadar mücadelelerini sürdürmüşlerdi. Şimdi Olympiakos maçında yapılması gereken de bu. Yakalanan bu eşsiz başarının mimarı tartışmasızdır ki koç Oktay Mahmuti. İki yılda inanılmaz başarılı bir takım yarattı. Belki başarı bu kadar çabuk beklenmiyordu ama takım anlayışını oturtması, savunma disiplinini hiç bırakmaması başarının beklenenden çabuk yakalanmasını sağladı. Fatih Terim futbol için neyse Oktay Mahmuti de basketbol için odur. Bunun farkında olan taraftar da ilgisini ve sevgisini Oktay Hoca’ya göstermekten geri kalmıyor.

Son maç için eminimki takımını yine çok iyi hazırlayacaktır Oktay hoca. Şimdi tüm oyuncularımız haftaya sorumluluk almaktan kaçmamalı ve performanslarının en üst noktasına ulaşmalıdır. Skor ve atmosfer nasıl olursa olsun oyundan kopmamalı ve bizi buraya getiren savunma disiplinini son topa kadar sürdürmelidir.

Oktay Mahmut ve öğrencileri bizi bu zaferlere alıştırdılar son hafta Yunanistan’da bu zaferlri taçlandırmak durumundalar. Orada sadece bir kaç oyuncunun eline bkarak galibiyet çıkarmamız zor. Tüm takım her zamanki gibi takım inancıyla hareket etmeli ve herkes bir şekilde skora kaktıda bulunmalı. Aksi taktirde işler zora girebilir.

Fatih Terim TT Arena'da galibiyetlerine bir yenisi daha ekledi.

İlginç bir akşam yaşadık dün Türk Telekom Arena’da. Grets’in tribünde olduğu bilgisi kafaları karıştırıyordu. bir kısmı Fatih Terim’e alternatf olarak ortalığı karıştırmak amacıyla getirildiğini söylese de Gerets’in milli takımda hocalığını yaptığı Amrabat’ı eski takımına karşı oynarken seyretmek istemesi çok daha mantıklı geliyordu kulağa.

Oyuna Kayserispor iyi başladı. Amrabat G.Saray’ın sağ bek mevkiini çok rahat kullandı. Tecrübesiz Semih ve görece olarak ağır Ujfalusi’nin arkasına atılan toplarla da G.Saray’dan önce gol şansı yakaladı Kayseri ekibi. Ancak bunları değerlendiremeyince bu sefer ipler G.saray’ın eline geçti.

Riera’nın sol bekte görev yapmasıyla o kanatta bir Emre – Riera ikilisinin etkinliğini izledik sıkça. Emre henüz çok genç, çok çalışkan, yetenekli de. Güzel pozisyonlar da buldu ama son paslardaki becerisi dün çok zayıftı. Ceza sahasına ortalarını daha bakarak yapsa atılan gol sayısı artabilirdi.

Riera bir sol bek olarak bir çok kez iyi bindirmeler yaptı ve kanadını elinden geldiğince iyi savundu. Ama bir hatası onun sarı kart görü cezalı duruma düşmesine neden oldu. Golde sol kanadı çok iyi kullandı. Melo da onun bu çıkışını güzel bir pasla değerlendirdi. Emre’nin aksine harika bir orta yaptı ceza alanına, görerek, bakarak. Melo da bu güzel pası harika bir kfa vuruşuyla tamamladı. Her iki oyuncunun bu pozisyondaki uyumu son derece keyif vericiydi. Maçın tek golü de böyle gelmiş oldu.

Bu iki ismin gol dışında paylaştığı bir diğer kader de sarı kartlar oldu. Melo rakibe sert bir müdahale sonrasında bu sezonki 8. sarı kartını görmeyi başardı ve böylece 2. kez takımını yalnız bırakma cezası aldı. Mersin deplasmanını takiben Beşiktaş maçı var, evet derbi önemli. Ama Mersin maçı bu kadar da arka plana atılacak bir maç değil. Deplasmanlarda daha iyi oynuyor gibi görünebilirler ama iyi pas yapan bir ekip Mersin. Orada Melo’ya onların oyununu bozma açısından çok ihtiyacımız olacaktı. Tahmin ediyorum Fatih Hoca orada Ceyhun’a forma verecektir. Umarım o da Melo’yu aratmayacak bir performans sergiler.

Takımız hala çok kart görüyor ki bir çoğu biliyorsunuz anlamsız hakeme itirazlardan geliyor. Umarım bu agresiflik play offlarda başımıza dert açmaz. Engin’in sarı kartı varken rakibine arkadan yaptığı bir hareket daha vardı. Hakem sanırım iyi süzemedi ve ikinci sarıyı pas geçti. Ama aynı hakem Elmander’in ceza sahasına girdiğinde de arkadan gelen müdahale ile düşürülmesini de süzemedi ve bunu takiben oluşan penaltı ve kırmızı kartı da pas geçti.

Kayserispor’un çok sık faul yaparak rakibine durdurduğu bir akşamda her iki takım da çok mücadele etti. Galatasaray ilk yarıda Necati ile gole bir kaç kez daha yaklaştıama kafa şutunda kaleci çok başarılıyken diğerlerinde Necati son vuruşlarda biraz yetersiz göründü. Oynadıkça, katkı sağladıkça Necati’nin performansı yükselecektir. En azından Baros da kendisini Necati alternatifi karşısında toparlayacaktır. Sercan süre bulduğu anlarda hiç bir şey yapmadan maçı tamamlamayı başardı. Bu gidişle sene sonunda Pino gibi bir yerlere kiralık gönderilmesi muhtemel.

Dikkatimi çeken bir nokta daha var. Maçın yanlış hatırlamıyorsam 58 ve 83. dakikalarında Kayserispor kendisine göre sağ açık mevkiinden iki serbest atış kullandı. Her iki pozisyonda da G.Saray tam takım olarak (11 kişi) ceza sahası içi ve civarında pozisyon almıştı. Sağ bek Sabri kısa boyu ve hava toplarındaki eksikliği nedeniyle ceza sahası üzerinde muhtemel şut pozisyonlarını engellemek amacıyla görevlendirilmişti ki çok mantıklı bir tercihti. Arka direği savuma görevi de devşirme sol bek Riera’ya kalmıştı. Malesef bu iki pozisyonda da tüm kalabalıklığıyla kalesini savunur görünse de G.Saray yerleşme ve pozisyon alma konusunda hata yaptı. İlkinde  Riera topa vuramasada rakibin pozisyonunu bozdu ve olası bir gole engel oldu. Oysa daha dikkatli olunsa tehlike hiç yaşanmayabilirdi. İkincisinde ise aynı noktadan Gökhan Ünal bomboşken iyi bir kafa vuruşu yaptı. Bu kez gole Muslera engel oldu.

Yan top savunmasında belliki Fatih Hoca arayışlar içinde. Ancak bir an önce pozisyon alma konusunda takımını geliştirmeli. Çünkü G.Saray yakın zaman Beşiktaş ve Fenerbahçe gibi yan topları iyi kullanan iki güçlü rakiple oynayacak.

Diğer yandan takımın sıkıntılı geçen haftaları futbol olarak olmasa da  Fatih Terim’in kazandırdığı mücadeleci kişilik sayesinde 3 puan alarak geride bırakması mutluluk verici. Erkek Basketbol ve futbol takımlarımızın sergilediği mücadeleci kişiliğin diğer branşlardaki ekiplere de örnek olması eminimki tüm Galatasaraylıların ortak dileğidir.

G.Saray'dan tarihi başarı: EL'de CSKA'yı yenen ilk takım G.Saray oldu.

Geçen sezonu ‘Son topa kadar’ diyerek tamamlamıştık. Şimdi buna bir de ‘Geri adım atmak yok’ u ekledik.

CSKA Moskova şu an tartışmasız bir şekilde Turkish Airlines Euroleague’in en geniş ve en iyi kadrosuna sahip takımı. Bu sezon da oynadıkları tüm karşılaşmaları kazandılar. Sadece Final Four’un değil belki de kupanın sahibi olmaya en kuvvetli aday CSKA.

Bizim gibi Euroleague’e ilk defa katılmış olan bir takımın Top 16′ya kalabilmesi çok büyük bir başarıyken bu aşamada içeride oynadığı 2 maçta Olympiakos ve CSKA gibi bu aşamanın gediklisi olan iki takımı yenebilmek muhteşem bir olay.

Son 8′e kalabilmek çok kolay değil. Önce Anadolu Efes’ten rövanşı almak gerek. Bu sezon oynadığımız iki karşılaşmayı kaybettik ama şu aşamada Efes’i yenebileceğimize inanıyorum. Ardından finalde Olympiakos’la son hafta deplasmanda final maçına çıkacağız. Bu akşamki galibiyet takıma moral ve güven kazandırması dışında bir şey ifade etmiyor. Son hafta mutlak suretle Oly deplasmanından galibiyet çıkarmamız gerekiyor. Çünkü içerde bize avantaj sağlayabilecek farkı yakalayamadık. Grupta işleri bozan Anadolu Efes’in içeride Olympiakos maçını kaybetmesi oldu malesef.

Maça bakacak olursak CSKA gibi bir rakibi yenebilmek için maçı sürekli yakın tutmanız gerek. Çünkü eğer bir an forse edip koparmayı hayal ederseniz onların dönüşü yıpratıcı olabilir. Bu akşam ikinci çeyrekte 5 sayı öne fırladığımız anda CSKA 11-0′lık bir seriyle cevap verdi. Zaten kadro olarak kim kenara gelse oyundan çıktığı için sevinemiyorsunuz çünkü oyuna giren de en az onun kadar tehlikeli oluyor.

Oktay Hoca her zamanki gibi takımını bu maça muazzam hazırlamıştı. Savunmadaki ısrarımız, maça faul problemini göze alıp sert savunma ile başlamamız galibiyete olan inancımızın bir göstergesiydi. Rakibe rahat top kullanma olanağı vermemenin yanısıra potamıza hızlı bir şekilde gelmelerine de genelde engel olduk. Zaten savunmaya zamanında ve dengeli dönemediğimiz anlarda CSKA ya hızlı hücumlarla ya da iyi top çevirip bulduğu kolay dış atışlarla hemen cezayı kesti.

Maç boyu yaşanabilecek tüm panik anlarında, skor üretemediğimiz ve savunmada direncimizin düştüğü dakikalarda Oktay Hoca mola alarak ara sırada direk oyuncu değişiklikleri ile müdahale etti. Kenardan muhteşem bir şekilde takımını yönetti. Savunmada takımın direncini hep yüksek tutarken hücumda da seçtiği hücum alternatifleri ile takımı hep oyunda tutmayı başardı. son periyotta da yakaladığı avantajı harika kullandı. Sahada bir türlü istediği verimi alamadığı Jaka Lakoviç yerine kritik anlarda Ender’i tercih ederek isimlere değil o akşamki performanslara baktığı, tüm takıma adilane davrandığı bir kez daha gösterdi.

Maçın yıldızları belki ürettikleri skor açısından bakıldığında Joshua Shipp ve Luksa Andriç gibi görünebilir ancak kenardan gelip son derece önemli anlarda katkı sağlayan Cevher ile sahada olduğu her anda muhteşem savunma yapan Göksenin de unutulmamalı. Shipp savunmadaki üstün gayretine, harika basketbol bilgisine bir de bu akşam yine skorerliğini ekledi ve galibiyet de çok büyük bir pay sahibi oldu. Luks Andriç maç boyu inanılmaz bir enerjiyle oynadı. Hem savunmada hem hücumda çok ekstra işler yaptı. Avrupa’nın en iyi uzunlarına karşın çok üstün bir performans sergiledi. Savovic, Shumpert ve Jaka belki bu maç skor açısından kendilerinden bekleneni veremediler ama Galatasaray’ı isim isim değil takım olarak değerlendirmek çok daha anlamlı. Maçın belli dakikalarında rakipten bir kafa boyu kısa kalmamıza rağmen ne reboundlarda ne de savunmada mücadeleden hiç geri kalmadık.

Euroleague’in en iyi ekibini yenebimek, onlara ilk mağlubiyetlerini tattırabilmek tarifsiz bir multuluk. Oktay Hoca başta tüm ekibe gönülden tebrikler ve kucak dolusu sevgiler.

Bizi başarılara alıştırdılar. Artık onlardan beklediğimiz son 2 karşılaşmayı da kazanarak son 8′e kalmaları. Artık geri adım atmak yok.

Bu akşamki atmosfer ve galibiyetten sonra Euroleague’in organizasyon olarak Galatasaray’a en kısa zamanda A lisansı vermesini bekliyorum.

Bir büyük teşekkür de Galatasaray taraftarına. Bu sezon erkek basketnol takımına gösterilen ilgi, ve takımın da o ilgiye aynı şekilde başarılarla karşılık vermesi takdire  şayan bir durum. Bu gece de tıklım tıklım dolu tribünlerle Euroleague’in en ateşli seyircisi en ateşli atmosferi yaratıı. Galibiyette onların da büyük payı var. Onlara da teşekkür etmeden olmaz. Haftaya Anadolu Efes maçında da tüm taraftarlarımız tribünleri aynı şekilde doldurup takıma skordan bağımsız destek olmalı ve moral vermeli.

Buna takımların Euroleague performansları da eklenince sarı lacivertli takım bir adım daha önde görünüyordu. Ancak onlar da TKBL’deki bazı maçlara iyi konsantre olamayınca aldıkları süpriz yenilgilerle lig sıralaması için Galatasaray MP’ye bir şans daha tanımış oldular.

Bu akşam oynana karşılaşma bu anlamda da önemliydi. Bu maçı kazanan normal sezonu çok büyük bir olasılıkla lider tamamlayıp play offlarda iç saha avantajını ele geçirecekti.

Karşılaşmanın ilk periyodu başabaş giderken devre arasına F.Bahçe’nin tek sayı üstlüğü ile girildi. 3.çeyrekte de sarı lacivertli ekip 4 sayı avantajla son periyoda girdi. ne olduysa da zaten son periyotta oldu. Rakibini durduramadığı gibi sayı üretmekte ciddi sıkıntı çeken G.Saray MP fark açıldıkça oyundan düştü ve karşılaşmayı 16 sayı farkla mağlup kapattı. Bu ezeli rakibe karşı alınan ne ilk mağluiyet ne de sonuncusu olacak. Ancak bence bu mağlubiyet Ceyhun Yıldızoğlu ile Galatasaray MP ortaklığının son mağlubiyeti olarak kayıtlra geçecektir.

Oyun boyunca gördükki takım kesinlikle bu maça ne psikolojik olarak ne de taktiksel olarak hazırlanamamış. Oyuncularımız maç boyu rakibi durdurmakta sıkıntı çekti. Bu sebeple de sürekli fauller yaptılar. Bazıfaul düdükleri tartışmaya açık olsa da mağlubiyeti hakem düdüklerine bağlamak yanlış olur. Çünkü oyunu hiç bir anında G.Saray MP takımı maçı kazanabilecek bir görüntü vermedi. Takım savunması rakibi durdurma yolunda hiç bir önlem almamış gibiydi. Örneğin Nevriye post civarında yüzü potaya dönük vaziyette topu aldığında boş kalırsa mutlaka sayı üretmeyi başaran bir oyuncu. Ancak bunun aksine potaya sırtı dönük oyunu pek becerebilen bir uzun değil. Maç boyu G.Saray MP takımı Nevriye’nin topu post civarında almasına seyirci kaldı. O pozisyonlarda aldığı toplarla Nevriye 16 sayı üretti.

Zaten ilk maçta Birsel karşısında ciddi sıkıntı yaşayan Işıl’ın 1 numara pozşsyonundaki eksikliği malum. O pozisyondan sayı üretemiyor. Çalışkan, istekli ancak ne maçı çevirecek bir skor katkısı var takıma ne de ekstra bir iş yapıyor. Bu akşamı da 0 sayı ve 2 asist ile tamamladı. Karşısında oynayan Birsel ise 6 sayı ve 6 asist üretti. Sokra katkıları Işıl’ın 4 sayı ile sınırlı kalırken Birsel’in skora etkisi 18 sayıya ulaşıyor.

İlk devredeki maçta iki takımın yerli oyuncuları arasındaki fark ciddi derecede fark yaratmıştı. Bu akşam sarı lacivertli ekip bu anlamda yine bir adım öndeydi ancak esas farkı kenar yönetim belirledi. G.Saray MP kenar yönetime maçın hiç bir anına etki edemedi. Alınan molalar yada devre arasından sonra sahaya dönen takım hiç bir ekstra gayret gösteremedi. Ne savunma stratejisi ne de hücum stratejii G.Saray MPadına anlamlıydı. Zaten takım dışardan Taurasi’nin içerden de Sylvia Fowles’ın eline bakıyor. Onlar atarsa ve onlara bir de Epiphany Prince ve Tina Charles’tan biri daha eklenirse takım galibiyete ulaşıyor kolay maçlarda. Ancak Euroleague seviyesinde ve içeride oynanan F.Bahçe karşılaşmalarında bu yeterli olmuyor.

Şu an en uygun aday Cem Akdağ görünüyor.

Maçın sonlarına kadar takımı desteklemeye çalışan ve erkek basketbol takımının başarılarıyla, son topa kadar savaşmasıyla basketbol salonuna alışan seyrci yenilgiyi kolay kabullenen kadın takımına bir daha bu kadar destek sağlar mı tartışılır.

Galatasaray MP takımı elbette Alba Torrens’in sakatlığı ile ciddi bir kadro sıkıntına girdi. Ancak sahaya sürülenlerin vurdumduymazlığı, hücumda ısrarla kötü top seçimleri ve kenar yönetimin hiç bir olumlu müdahalede bulunamaması sabır sınırlarını zorluyor.

Kulüp yönetimi mutlak suretle takıma enerji verecek birkoç yoluna gitmelidir. Akla ilk gelen isimde tabiki camianın içinden biri olan Cem Akdağ. Enerjisi çok daha yksek bir isim. Sezon içerisinde yapılacak bir değişiklikte takımın bu işten zarar görme olasılığını azaltacaktır. İkinci ihtiyacımız olan nokta ise mutlak suretle takımın yerli oyuncu kalitesini yükseltmek olmalıdır. Mevcut yerli isimlerle başarıya ulaşmak zıplayarak aya ulaşmak kadar zor.

Necati formasına golle kavuştu.

Hafta içi Antalyaspor beraberliğinin olumsuz etkileri ertesi gün rakilerin ikisinin de mağlup olmalarıyla etkisini ytirimişti. Ancak üstüste gelen puan kayıplarını takiben Gaziantep deplasmanı takipçilerimizin birbirleriyle karşılacağı haftada ciddi derecede önem kazanmıştı.

Son dakika transferi olan Necati de yıllar sonra formasına kavuştu Antep desplamanında. Fatih Hoca da tekrar çift forvetli düzene döndü böylece. Elbette ilk kez oynamanın getirdiği bir yabancılık vardı ancak çok çalıkan bir görüntü çizdi Necati. İlk devre Melo’nun kaçırdığı golde pozisyonu başlatan kişiydi. İkinci devrenin başında da attığı golle skora denge getirdi ilk maçında takımına skor anlamında da katkı sağlamayı başardı.

İlk devre altıpasın içinden önce Selçuk sonra da ağır kalan Melo ile gole bir türlü ulaşamayınca Galatasaray hemen arkasından kendi kalesinde ciddi tehlikeler yaşadı. Bunlar da etkenlerden bir tanesi Antalyaspor maçının yıldızı Semih’in Cenk Tosun’u durduramaması ve onun karşısında tüm ikili mücadeleleri kaybettiği gibi Cenk Tosun’un tüm topları indirip oyun kurmasına müsade etmesiydi. Bir diğerinde ise Hakan Balta önce ıska geçerek Gaziantepspor’u gole yaklaştırdı. İsmael Sousa kaleci Muslera’nın üzerinden aşırdı, top tam çizgiyi geçecekken ıska geçen Hakan Balta insanüstü bir çabayla topu kornere atmayı başardı. Ancak bu pozisyon gol olmamsına rağmen Hakan’ın topa müdahale ettiği noktada G.Antepspor lehine tehlikeli hareketten dolayı bir çift vuruş verilmeliydi. Hakemler bunu gözden kaçırdılar. Hemen ardından da Sabri alışılmış hatalarından biri yapıp Muslera’nın ters tarafından topu ağlarımıza yolluyordu ancak Muslera burda harika bir refleks göstererek son anda topu yakaladı.

İkinci yarıda etkisiz Emre’nin çıkıp sağ açığa Yiğit’in girmesiyle bir şeyler değişir Galatasaray adına diye düşünürken genç Semih’in hamle zamanlamasındaki hatasını Popov topu filelere yollayarak değerlendirdi. İşlerin zora girdiği anda bu kez de rakipte Emre Güngör Elmander’in kafayla aşırdığı topu ıskalayınca Necati G.Saray formasıyla ilk maçında ilk golünü atmış oldu. Gol kaleci Muslera’nın degajını önce Melo’nun ardından da Elmander’in kafayla aşırtmasını takiben Necati’nin bitirici vuruşuyla  çok hızlı bir şekilde gelmiş oldu. Bu golün moraliyle Engin’le çıkılan bir hızlı hücumda da Elmander güzel bir vuruşla ağları buldu. Forvet oyuncularının golcülüklerini hatırlamasıyla G.Saray zor bir deplasmanı 3 puanla geçmeyi başardı.

Şimdi içerideki Beşiktaş derbisine kadar  önce Kayserispor ardından da deplasmanda Mersin İdman Yurdu maçlarından üçer puan çıkararak takımın kazanma alışkanlığını tekrar kazanması gerekiyor. Böylece oyuncuların kendine güvenleri de tekrar yükselmeye başlayacaktır.

THY Avrupa Ligi'nde Moskova deplasmanından boynu bükük ayrılan 7. takım Galatasaray MP oldu.

Anadolu Efes’in deplasmanda 28 sayı, Olympiakos’unda kendi sahasında 18 sayı fark yediği CSKA Moskova maçını Galatasaray Medical Park 85-70 kaybetti.

Dün Anadolu Efes’in Olympiakos’tan fark yemesi sonucunda grup ikinciliği yarışında 3 takımda tekrar başladıkları noktaya geldiler. Herkesin birer galibiyeti oldu. Elbette G.Saray MP açısından CSKA deplasmanı hedef bir maç değildi. Ancak önemli olan orada sergilenecek duruştu.

Maça sert savunma ve onun getirdiği 10-0′lık bir seri ile başlayınca CSKA Oktay Hoca hemen mola alıp takımı oyuna soktu. Sayı üretmeye başlayan takımımız devreyi 44-37 geride kapattı. Maçın ilk yarısında yapılan çok fazla top kaybı skorun daha da yaklaşmasına engel oldu.

İkinci devrede CSKA aynı temposunu sürdürdü, farkı bir ara 20′ye yaklaştırsa da oyunun sonunda 15 sayılık bir avantajla yenilgisiz liderliğini sürdürmeyi başardı. Maçın ikinci yarısında bulduğumuz boş dış şutları ilk yarıdaki gibi yüksek bir yüzdeyle sokabilseydik oyunun kopmasına engel olabilirdik. Skor kopmuş olsa bile Galatasaray MP takımının son iki yılda oturttuğu ‘Son Topa Kadar’ mottosu bugün bir kez daha sahaya yansıdı.

Basit hatalara engel olmamız çok önemli. Görece olarak veteran oyuncuların fazlalığı maç boyu savaşmamızı engelliyor. Bazı anlarda oyunun kontrolünü kaybediyoruz ve sayı üretmekte sıkıntı çekiyoruz. Genç oyunculara büyük iş düşüyor. Kadromuzun limitli olduğunu kabul edersek her oyuncudan maksimum verim almamız gerek Top16 maçlarında.

Haftaya CSKA Moskova İstanbul’a gelip Abdi İpekçi’de konuğumuz olacak. Daha önce Siena ve Barcelona’yı elimizden kaçırmıştık. Olympiakos maçında ise şansızlığımıza bir son verdiğimizi düşünüyorum. Elbette yenilgisiz ve bu sezon F4′un en önemli şampiyonluk adayı olan CSKA’yı yenebilmek çok kolay değil. Her ne kadar koçları Kazlaukas oyuncularına G.Saray’ın mutlaka ciddiye alınması gereken bir takım olduğunu anlatsa da, maç içinde takımının ciddiyetini korumak için maksimum çaba gösterse de Euroleague’in en iyi seyircisi ve atmosferi önünde CSKA’yı strese sokmak mümkün olabilir.

İstanbul’da yaşayan her Galatasaraylı içeride oynayacağımız CSKA ve Olympiakos maçlarında mutlaka tribünleri tamamen doldurmalı ve skordan bağımsız bir şekilde her zaman yaptığı gibi takımına destek olmalı. Bize bu heyecanı ve gururu yaşatan Oktay Mahmuti ve öğrencilerine borcumuzu tribünleri doldurarak ödemeliyiz.

Necati Ateş yuvaya geri döndü.

Transfer dönemi çok heyecanlı geçti, hepiniz takip etmişsinizdir. Ronaldinho’dan Shaqiri’ye bir çok isim gitti gitti geldi Galatasaray’a.

Ancak realite her zamanki gibi çok farklı oldu. Öncelikle Yiğit Gökoğlan transfer edildi. Son gün Necati Ateş imzayı attı. Hemen öncesinde de Kazım Kazım gönderildi.

Yiğit süratli bir oyuncu. Fatih Hoca’nın süratli oyuncuları sevdiği biliniyor zaten. İleriye dönük faydalı olabilecek bir yetenek gibi görünüyor. Ancak şu an takımı sırtlayacak yeterlilikte olduğu tartışılır.

Kazım’ın gidişi bizim için süpriz olmuş olabilir. Ancak bu yıl beklenen performansı gösteremediği ortada. Ancak yerine transfer yapılmadan ki normalde kanatta eksiğimiz vardı, buna rağmen gönderilmesi süpriz oldu.

Gelelim son dakika transferi olan Necati Ateş’e. Necati 2004 Ocak’ında Galatasaray’a gelmişti Adanaspor’dan. 2007′ye kadar hizmet etti. Ardından yaşanan bir takım sıkıntıları takiben İstanbulspor, Ankaraspor ve Antalyaspor’a kiralık gitti. En sonunda da 2010 yılında sözleşme bitince direk olarak Antalyaspor’a transfer oldu. Antalyaspor’da kendini buldu ve çok ciddi katkılar sağladı. Diğer yandan Antalyaspor’un da ona sağladığı katkıları unutmamak lazım.

Galatasaray’da forvette işler kötü gittikçe, Necati de Antalya’da golleri attıkça transferi sürekli gündeme geldi. Ancak hep bir engel çıktı. sonunda Necati sezon sonuna kadar kendini bir kez daha Galatasaraylı yapan sözleşmeyi imzaladı.

Camia içinde gönderilen futbolcunun tekrar transfer edilmesi eleştiri konusu oldu. Ancak kimse Necati’nin neden gönderildiğinin  sebeplerini açıkça paylaşmadı. Ben bu konuda aldığım bilgileri kısaca aktarmak istiyorum.

Yalış hatırlamıyorsam Skibbe dönemiydi. Ümit Karan ve Necati’nin Fenerbahçe’ye transfer olacağı gündeme gelmişti. Necati için pek yayagara kopmamaıştı ama Ümit Karan gündeme oturmuştu. Biliyorsunuz o dönem Galatasaray’ın maksimum nakit sıkıntısı çektiği, futbolcuların alacaklarını geciktirdiği dönemdi. Necati’nin sözleşmesinde alacaklarının geciktirilebileceği maksimum tarihi içeren bir madde var o dönemde. Eğer o tarihe kadar ödeme yapılmazsa erbest kalıyor bedelsiz olarak. Daha önce Ribery’yi bu sebepten kaybeden Galatasaray aynı hataya düşmemeye çalışıyor ve son dakikada parayı Necati’ye havale ediyor. Ancak Necati o dönemde yaşadığı bir özel sorun nedeniyle farklı bir hesap kullanıyor. Para yeni hesaba giderken eski hesap kontrol ediliyor ve menejer Necati’ye serbest kaldığı bilgisini veriyor.

Necati Fenerbahçeli olan babası tarafından o aralar sürekli Fenerbahçe’ye transfer edilmek isteniyor. Bu haber uzun süre yazılı medyada da yer bulmuştu. Serbest kaldığı bilgisi gelince babasının da baskısıyla Necati Fenerbahçe ile sözleşme imzalıyor. Ancak sonra ödemenin gerekli zamanda yapıldığı ve serbest kalma gibi bir durumun olmadığı ortaya çıkıyor. Fenerbahçe ile yapılan sözleşme anlamını yitiriyor. Necati geri dönüyor. Ancak bu olay medyaya yansımadan kapatılıyor. Fakat takımda kalma şansı olmuyor. Fırsatını bulur bulmaz rakibe imza attığı için de gözden düşüyor. Bu sebeple Galatasaray’a her gelmek istediğinde bir türlü transferi sonuçlanamıyor.

Şimdi ne değişti derseniz cevap basit: Hiçbirşey! Sadece Galatasaray bir türlü istediği transferleri yapamadı. Devre arası transfer yapmak çok zor, bu biliniyor. İyi oyuncular sözleşmeli oluyor. Sadece sorunlu ya da sakat oyuncular kolay bırakılıyor. Aksi taktirde maliyetleri çok artıyor. G.Saray’da ligde lider durumda olduğu için ve rakipleri ile ilgili ciddi şike iddiaları olduğu için transfer konusunda şartlar sonuna kadar zorlanmıyor.

Kazım’ın da Olympiakos’a gitmek istediğini söylemesini takiben Necati ismi tekrar gündeme geliyor. Fatih Hoca Necati’yi seviyor ki hafızam beni yanıltmıyorsa Necati’yi Galatasaray’a Fatih Terim getirmişti. Yerli oyuncu olmasının avantajıyla Necati transferi 3 gün önce finalize oluyor. Ancak yönetim kanadı bu işe hala şüpheyle yaklaşıyor. Bu sebeple sözleşmesi kısa süreli yapılıyor. Eğer başarılı olursa sezon sonu tekrar uzatılacak aksi taktirde yollar bir kez daha ayrılacak.

Necati’nin Fatih Terimli bir Galatasaray’da ciddi derecede şansbulacağını düşünüyorum. Sorumsuzlukta tavan yapmış bir Milan Baros’unda sıklıkla yedek kalacağını tahmin ediyorum ki zaten Necati yedek kalabileceği bilerek gelip imza atıyor bu takıma. Mutlaka çok çalışacaktır formayı almak için.

Her ne kadar kanatlardaki sorun çözülmemiş olsa da ve hatta Eboue2nin yokluğunda sıkıntı daha da artmış olsa da Galatasaray kanatlara fazla takviye yapmadan sadece yerli bir golcü alarak transferi tamamladı.

Umarım bu 3 ransfer de hem oyunculara hem de Galatasaray’ımıza hayırlı olur. Ve umarım yeni gelenler bu formanın kıymetini bilir ve hakkını vermek için mücadele ederler.

Tek golümüzü penaltıdan Melo kaydetti.

Eboue’nin Afrika Kupası’na gidişinden sonra aksayan sağ kanatta bu akşam Ujfalusi-Emre Çolak ikilisine şans verdi Fatih Hoca. Ancak o ikilide gereken performansı veremedi. Sol kanatta Hakan Balta-Riera ikilisi maça iyi bşlamıştı. Fakat onlar da skora katkı sağlayamadılar.

Yoğun kar yağışı ve alttan ısıtmalı zeminin erittiği karlar da zemini iyice ağırlaştırınca tüm oyun orta göbeğe birikti. Kanatlardaki boşlukları Galatasaray hiç iyi kullanamadı. Beğenmediğimiz ve gönderdiğimiz Kazım’ı aradık bu maçta. Malesef çok ciddi kanat sıkıntımız var. Oyunu geniş alanlara yaymak ve oradan pozisyon üretmek kanattaki adamlarımızın yetersiz olmaları sebebiyle sıkıntı yaratıyor. Bunun dışında çok ciddi mücadele etti takım, gözardı etmemek lazım.

Maçın en iyisi bana göre Semih’ti. Genç ve tecrübesiz belki. Performansı da inişli çıkışlı ancak bu akşam son derece yerinde müdahalelerde bulundu. Ayağındaki tüm topları olumlu kullandı. Umarım bu performansı aynen devam eder.

Eldeki avuçtaki bitti. Doğrudur üst üste çok maç oldu. Tüm puan kayıpları kötü hava ve kötü zemin şartlarında meydana geldi. Ancak bunlar bahane olmamalı. Bu maçları da kazanabilecek taktik ve oyuncu kalitesini yakalamak gerekliydi. Ancak şu ana kadar Galatasaray bu noktada pek başarılı olamadı.

Şimdi gelelim Baros’un gördüğü kırmızı karta. Hakem kararını vermiş. Bugüne kadar hangi itirazda karar değişmişki şimdi değişsin. İkinci olarak Baros oyuna yeni girmişsin. Enerjini itiraza değil de oyuna verseydin takımına bir katkı sağlasaydın nasıl olurdu acaba? Her sezon böyle itirazdan saçma sapan kırmızı kartlar görüyor Baros, kimse bir dur demiyor. Baros öncesinde de hakeme bir omuz atıyor, ardından omuzundan itiyor. Burada kartsız geçiyor hakem Baros’un sert ve bilinçli temasını. Aynı şekilde oyun içinde Melo da hakeme itirazdan sarı kart gördü. Ujfalusi sık sık görüyor. Mutlaka saha içi disiplinsel konulara eğilmek gerekiyor. Çünkü her geçen hafta takımın canı daha çok yanıyor.

Son olarak değinmek istediğim konu ise penaltıdan golü kaydettiğimiz anla ilgili. Penaltı atışı esnasında Melo’yu rahatsız etmek isteyen Deniz’e Elmander engel olmaya çalışıyor. O esnada Deniz elmander’in ayağına basıyor geri geri gelirken. bilinçsiz olduğunu düşünüyorum. Ki hemen ardından elini uzatıp özür diliyor. Elmander kabul ediyor. Ancak tekrar Melo’nun önüne doğru hamle yaparken Elmander engel oluyor. İtiş kakışla diğer tarafa geçiyor. Melo tam penaltıyı atarken de Elmander gelip Deniz’in ayağına basıyor. Deniz önce dönüp Elmander’e tepki göstermeye çalışıyor. Sonra kendini yere atıyor. Hakemlerin görüş açısından kaçıyor bu pozisyon ki bence kırmızı kartla cezalandırılabilecek bir pozisyon. Bu bile saha içinde bir sinir stresin hakim olduğunun önemli bir gösteri.

Sabri Bursa deplasmanında kaptan olarak takımının başındaydı ancak mağlubiyete engel olamadı.

Önemli bir deplasmanda 3 puanı bırakarak döndük bu haftasonu. Eskişehir’de buz tutmuştuk. Bursa’ya da karlı bir havada gittik. Ancak Bursa’da karlar eridi, gelen mağlubiyetlede eldeki avantajlar eriyip gitti.

Az ama öz pozisyon verdik. Yediğimiz golde Emre’nin biraz kovalayıp sonra bıraktığı Batalla Sabri ve Semih’in arasından arkaya sarkıyor ve çok güzel bir vuruşla golü buluyor. Golün güzelliğini bir kenara bırakıp kendi oyuncularımıza bakarsak Emre ve Semih’in tecrübesizliğinin pozisyonun kolaylıkla golle sonuçlanmasına neden olduğunu görebiliriz. Emre kovalamaya devam etse, Sabri pozisyonu uzaktan değil daha yakından takip etse, Semih hamle yapmakta geç kalmayıp koşan adamı görebilse belki bu pozisyon hiç tehlikeli bile olmayacaktı. Ancak verkaç için pası verip depar atan adamı koskoca Galatasaray savunmasında hiç kimse kovalamayınca gol de kaçınılmaz oldu.

Oysa Bursaspor gibi iki yıl önce şampiyon olmuş, geçen yıl normal sezonu 3. sırada tamamlamış bir takımla deplasmanda oynarken ciddi sayıda pozisyon da bulduk. Ancak ne Elmander ne de Sercan bu pozisyonları bitirmede gerekli beceriyi gösteremedi. Elmander bu takım için çok önemli bir savaşçı, iyi bir forvet ancak bu takımın vazgeçilmez golcüsü değil. O etikete en yakın oyuncu Milan Baros’tu. O da sakatlanınca işler iyice sıkıntıya girdi.

Bu süreçte geçen haftaki Ankaragücü mücadelesi kesinlikle tam zamanında denk gelmişti. Ancak diğer taraftan da zorlu Eskişehir ve Bursa deplasmanları da bu talihsiz sürece denk geldi. Bu iki deplasmanda 5 puan bıraktı Galatasaray.

Üstüste gelen maçlar, Eboue’nin Afrika Kupası’na gidişi, Sabri’nin takıma dönüşü, Milan Baros’un sakatlığı ardı ardına gelince istim üzerinde giden takımda bir takım aksaklıklar yaşanması kaçınılmazdı. Öyle de oldu. Sercan’ın gol vuruşlarındaki eksikliği zaten biliniyordu. Son dönemde buna formsuz olan Kazım da eklenince forvet hattı Emre Çolak’ın atacağı süpriz gollere bel bağlamıştı. Malesef bu sefer hiç kurtarıcı çıkmayınca girilen pozisyonlardan bir sonuç elde edilemedi.

Galatasaray ideal onbiri gün geçtikçe oturuyordu. Ancak yaşanan aksiliklerden sonra gördükki yedek oyuncular aynı kalitede değiller. Bu takımın hala bir sağ açığı yok. Son haftaların gözdesi Emre sağ kanatta süre aldığı dakikalarda malesef hiç faydalı olamıyor. Kendi kanadında oynamadığı için yerinde oynayan Riera bir parlayıp bir sönüyor. Zayıf Ankaragücü ve Demrispor gibi rakiplerle oynarken katkı sağlayan Riera daha kuvvetli bir takım olan Bursaspor karşısında etkisiz kalıyor.

Neticede bu takımın hala bir sağ açık ihtiyacı var. Gerçekten güvenebileceği bir santfor ihtiyacı var. Ancak peşinde koşulan isimlerle bir türlü sonuca ulaşılamıyor. Transfer süresi de çok yakında bitiyor. Play offlara kadar büyük bir sorun yaşanacağını sanmıyorum. Ancak play off aşamasında bu takımın kadro olarak daha güçlü olması daha rahat olmasını sağlayacaktır. Şu ana kadar elde ettiği avantajı malesef iki deplasmanda eritti Galatasaray. Antalyaspor ve Gaziantepspor maçlarıyla tekrar çıkış yakalamak zorundayız. Umarım Eboue ve Milan Baros bir an önce takıma  tekrar katılır.

Not: Galatasaray maçlarını eğer seyrediyorsanız lütfen bir maç Sabri’ye ekstra odaklanın. Hangi oranda ceza sahasına attığı paslarda isabet sağlıyor? Hangi oranda ileriye doğru arkadaşlarına pas attığında başarılı oluyor? Onlardan da vazgeçtim, yan ve geri paslarda bile arkadaşlarının ayağına değil de nasıl başka yerlere pas atıyor bir dikkat edin lütfen. Peki o kadar da zorlamayalım ne de olsa gönülden Galatasaraylı. Siz sadece eliyle attığı taç atışlarına bir bakın lütfen. Bir bakın bakalım o taç atışlarının kaç tanesini rakiplere kaç tanesini kendi takım arkadaşlarına atıyor?

Lakovic maçın yıldızlarından biriydi.

Yüreğimizin ağzımıza geldiği bir maçı nihayet kaybetmemeyi başardık.

Turkish Airlines Euroleague’e ilk kez katılmasına rağmen Top 16′ya kalmayı başaran takımımız görece olarak başarılı olabileceği bir gruba düşmüştü. İlk maçta Anadolu Efes’e karşı kaybedilen maç moralleri bozsa da bu akşamki Olympiakos karşılaşması grupta ya pes edeceğimiz ya da sonuna kadar savaşacağımız bir çizgiye götürecekti bizi.

Abdi İpekçi tarihi günlerinden birini yaşıyordu. Tartışmasız bu yıl Euroleague’in en iyi seyirci kitlesine sahip takım Galatasaray Medical Park. Skordan bağımsız olarak sürekli destek gördü taraftarlarından. Olympiakos bu maçları defalarca oynamış, bir çok kez F4′a kalmayı başarmış, bu kupayı bir kez de müzesine götürmüş çok tecrübeli ve üst düzey bir ekip. Ancak grupta iddialı olacaksak bu maçı kazanmakla başlayacaktı herşey.

Maç öncesi Songaila ile yolların ayrılması sonrası gözler yeni transfer Boris Savovic’in üzerindeydi. O da maça harika başladı. İlk periyotta yaptığı 2 rebound, 1 blok ve ürettiği 6 sayı ile heyecan yarattı. Zamanla takıma daha çok katkı sağlayacak gibi göründü Savovic. Umarım adaptasyon süresi fazla uzun sürmez.

İlk periyotta dengeli bir oyun vardı. Spanoulis önderliğinde Olympiakos rahat sayılar buldu. Genellikle rakibin kısasını son haftalarda Göksenin’le durdurma yoluna gidiyordu Oktay Hoca. Bu akşam da aynısını denedi ama başarılı olamadı bu kez. Bizim tarafımızda içeride üretilen sayılara Gordon da eşlik edince oyundan kopmadık.

İkinci çeyrekte çok daha skor üretebilecek bir beşle sahadaydık. Bu tercih de etkisini gösterdi. Shumpert sakatlanınca yüreğimiz ağzımıza geldi ancak Cevher de nihayet kendinden beklenen ekstra katkıyı bu maçta sahaya yansıttı. Jaka Lakovic’in de devreye girmesi ile ilk devre 14 sayıyla Galatasaray Medical Park lehine bitti.

Bu farkı maç sonuna kadar taşımak önemliydi ama bu yılki kronik hastalığımız 3.periyottaki düşüş yine kendini gösterdi. Olympiakos maça ortak oldu ancak 3. çeyreğin sonlarına doğru takım tekrar toparlanınca son çeyreğe 10 sayı farkla girdik.

Son çeyrekleri çok iyi oynadığı biliniyordu Olympiakos’un. İnanılmaz iyi savunma yaptılar. Burada bizim de takım olarak rakibe yardımcı olduğumuzu söylememiz gerekli. Çok tecrübeli kısalarımız olmasına rağmen ısrarla dış şut denedik. Oysa potaya gittiğimiz her pozisyonda sayıya ulaşabiliyorken ısrarla zorlama üçlüklerle rakibin ekmeğine yağ sürdük. Olympiakos 10 sayılık farkı eritmeyi başardı. Oyunun sonları taktik faullerle geçildi. Son saniyelere Lakovic’in faul atışları ile 3 sayı nde girmeyi başardık. Ancak rakibin son topu oyuna soktuğu anda tek şansı uzun menzilli bir son saniye basketi olduğunu herkesin bilmesine rağmen bu kadar kolay top almalarına nasıl müsade ettik, bu kadar kolay şut atmalarını nasıl izledik akıl alır gibi değil.

Sloukas’ın son snaiye basketi ile oyun berabere bitti. Bu moralle uzatmalara da Olympiakos iyi başladı. Ancak zamanla toparlanan takımımız son anlarda üstünlüğü korumayı başarı ve sahadan 78-77 galip ayrılmayı başardı.

Baktığımızda son çeyreğe kadar iyi bir performans gösterirken 70 sayı barajını aşacağımızın sinyalini vermiştik. Ancak son çeyrekte potaya gitmek yerine dış atışlarda ısrar edince yine maç sonunda 70 sayının altında kaldık. Uzatmalardaki sayılarla 78′e ulaştık. Burda Shumpert’ın sakatlanması da elbette etkili oldu. Diğer taraftan da son toplarda Gordon’un potaya uzanarak ürettiği sayıların maçı kazanmamızda çok büyük etkisi oldu. Her ne kadar dış şut kabiliyeti pek olmasa da potaya doğru uzandığında çok etkili oluyor. Maçın ilk yarısında turnike ile sonuca ulaşabileceğimiz iki pozisyonda da Shipp ve gordon’un smaç denemelerinin sonuçsuz kaldığını da hatırlamakta fayda var. Smaç yerine turnike ile bitirselerdi  belki de maçın sonlarını çok daha rahat bir şekilde izleyebilirdik.

Sonuçta kazanılan önemli bir galibiyet var bu akşam. Şimdi grupta üst üste 2 zorlu CSKA maçı var. Efes’in dün 30 sayı fark yediğini ve rakibin şu ana kadarki tüm maçlarını kazandığını düşünürsek galibiyet çıkarmak bu iki mçaın birinden süprizin kralı olur. Ancak burada önemli olan bizim takım olarak son iki maça moralimizi yüksek tutabileceğimiz skorları elde edebilmek. Karakterimizi sahaya yansıtıp son topa kadar hücumu sürdürmek. Özellikle içerideki maçta seyircinin desteği ile son topa kadar mücadele etmek şart.

Grupta CSKA maçlarını takiben içeride Anadolu Efes’i misafir ediyor olacağız. O ana kadar Efes – Oly maçlarının skorları da çok önemli olacak. Gruptan çıkma adına Abdi İpekçi’de alınacak bir EFes galibiyeti Yunanistan deplasmanını bizim açımızdan final havasına çevirebilir. Önemli bir galibiyet aldık. Ama bu galibiyetin anlam teşkil etmesi için gruptaki tüm maçlarda son ana kadar savaşmaya devam etmemiz gerekiyor.